این مراقبه برای زمانی است که حس میکنی نیازهای درونت شدید و آزاردهنده شدهاند،
و میخواهی با مهربانی و آگاهی، به کودک درونت آرامش بدهی.
چشمها را ببند، نفس عمیق بکش و توجه کن به جایی که میل در بدن احساس میشود.
تصور کن کودکی کوچک در درونت هست، که این میل را میطلبد.
فکر را فقط تماشا کن، بدون قضاوت و بدون پیروی.
با خودت بگو:
«من تو را میبینم، تو تنها نیستی،
ولی کنترل زندگی من دست تو نیست.»
نفس عمیق بکش و بگو:
«من نیازهایم را میپذیرم، اما اجازه نمیدهم آنها مرا هدایت کنند.
من، آغوش آگاهی هستم.»